Schrijven, storytelling en fotografie

#ZORGOMDEZORG – het verslag van een bizarre protestdag.

Collage 1 JPEG

Collage van deelnemersfoto’s, gemaakt door Fatima Willems.

Lieve mensen,
Het is twee dagen na de actie #ZORGOMDEZORG en ik ben moe. Maar ook dankbaar. Want wat hebben jullie je ingezet. Wat een kwetsbare, ijzersterke en lieve foto’s hebben jullie met de wereld gedeeld. Beelden van jezelf, van je geliefden… beelden die vechtlust en beschermingsdrang lieten zien. Beelden die de kijker met de neus op de feiten drukten – die vertelden dat wij wel degelijk een gezicht hebben, en een stem, en het vermogen om aan te geven dat een ieder van ons zorg waardig is.
Omdat ik gisteren opnieuw de hele dag in Den Haag was (om de technische briefing van de SVB en de hoorzitting met zorgverleners bij te wonen in de Tweede Kamer) kan ik jullie nu pas vertellen hoe de actie vanuit mijn perspectief is verlopen. Bij deze dus een verslag van woensdag 27 mei jl.:
Marcel Strooband en ik hadden op de bewuste dag ieder onze rol in dit geheel. Ik zou de straat op gaan en hij zou via social media en vanuit het ziekenhuis bij zijn vrouw Marloes als ondersteuner en regisseur werken. Hij stuurde bijvoorbeeld RTV Noord-Holland naar mij door toen een journalist van betreffende zender hem belde en ook stond hij mensen (digitaal) te woord die opmerkingen en vragen hadden.
Mijn eigen verhaal begon die dag in mijn woonplaats Rotterdam: iets na negenen liep ik, met het ‘fotografeer mij’-bord, naar het metrostation in mijn buurt om richting Rotterdam CS te reizen. In de eerste instantie kwam ik niet verder dan de roltrap naar beneden, want mensen (waaronder mijn bovenbuurvrouw) fotografeerden me en spraken me aan met de vraag waarvoor ik demonstreerde. Ook kreeg ik telefoon van RTV Noord-Holland. Een dik kwartier later dan gepland kwam ik dus met de metro Rotterdam Centraal Station binnen. En ging ik via de roltrap naar boven, naar de centrale hal.
Ik was nog maar koud in die centrale hal – toen gebeurden er twee dingen. Eén: twee studenten maakten een foto van me en zetten dat op social media. Twee (ongeveer vijf seconden daarna): een bewaker van de NS kwam met zijn collega in een rechte lijn op me afgelopen en vroeg: “Heeft u een vergunning hiervoor?” Ik antwoordde: “Ik dacht dat ik geen vergunning nodig had, want ik houd een eenmansprotest en dan ben je voor de wet niet aan het demonstreren, maar val je onder de Vrijheid van Meningsuiting.” De bewaker: “Maar dit is het terrein van de NS, en u mag hier geen reclame maken.” Ik: “Dit is geen reclame.” Hij: “Jawel, dit is een soort van reclame. Daarom wil ik dat u deze stationshal onmiddellijk verlaat en buiten gaat staan.”
Tegen zoveel onredelijkheid wilde ik niet eens ingaan. Ik vertrok dus naar buiten en stuurde het volgende twitterbericht de wereld in:
Tweet Rdam CS Marion Altena
Kijk, ik besef dat het gebouw van Rotterdam Centraal terrein van de NS is. En dat ik het personeel van de NS dus moet gehoorzamen als men niet wil dat ik daar ben. Maar het argument dat de beveiligers gebruikten (*reclame*), het totale gebrek aan inlevingsvermogen en het feit dat de beveiligers niet eens vroegen wat ik precies van plan was in die stationshal… ik bedoel – ik kreeg niet eens de gelegenheid om naar de trein richting Den Haag te lopen!
Noodgedwongen ben ik dus maar met de Randstadrail naar onze Hofstad gegaan.
En die Hofstad ontving mij heel anders: meteen op Den Haag CS werd ik gefotografeerd door een vriendelijke meneer van de HTM. En op de Lange Poten (de winkelstraat tussen CS en het Binnenhof) keken mensen nieuwsgierig naar het opzichtige bord dat ik vasthield.
Op het Binnenhof fotografeerden toeristen en dagjesmensen mij. Een lerares vroeg me haar klas te vertellen hoe je via een eenmansprotest de politiek kon beïnvloeden. Daarna wilde de hele klas met me op de foto.
Tegelijkertijd werden overal op het internet foto’s geplaatst door mensen die zich solidair toonden met #ZORGOMDEZORG. Confronterende foto’s:
Jan Spierings, a.k.a. Rutte's Melkkoe :-)

Jan Spierings, a.k.a. Rutte’s Melkkoe 🙂

En foto’s met een knipoog:
Terug naar de Bossen - met Jan Troost.

Terug naar de Bossen – met Jan Troost.

Na een kopje koffie bij Dudok, de vergeefse vraag aan Fred Teeven (die daar binnen kwam lopen) om een foto te maken en een radio interview met RTV Noord-Holland ging ik rond lunchtijd opnieuw op het Binnenhof staan.
Henk Krol kwam langs en hij was méér dan bereid om met mij op de foto te poseren. Hij zette de foto die middag op Twitter:
Henk Krol van 50 Plus.

Henk Krol van 50 Plus.

Bas van ’t Woud van de VVD wilde echter *geen* foto nemen toen ik hem dat vroeg – hij gebaarde naar zijn telefoon en liep snel naar binnen.
Een schril contrast met Ronald van Raak van de SP. Die fotografeerde mij meteen en wenste me veel succes met de actie.
Wat er meteen daarna gebeurde was, op zijn minst, een beetje vreemd: uit het gebouw van de Tweede Kamer kwam een man in beveiligingsoutfit en hij vroeg me of ik wist dat ik niet op het Binnenhof mocht demonstreren. Ik antwoordde dat ik volgens de wet niet bezig was met een demonstratie en dat ik als eenmansprotestvoerder viel onder de Vrijheid van Meningsuiting. Daarvoor had ik geen toestemming van de Gemeente nodig, zolang ik me op een openbare plek bevond en de openbare orde niet verstoorde. Daarbij, zei ik, was ik aan het wachten op Renske Leijten van de SP, want zij had aangegeven dat ze me wilde ontmoeten zodra ze tijd had.
De beveiliger wist duidelijk niet wat hij daarmee aanmoest en zei dat hij nog even binnen ging overleggen met collega’s. Maar al gauw was hij weer terug en sommeerde hij me het Binnenhof te verlaten en naar Het Plein, bij de hoofduitgang van de Tweede Kamer te gaan. Daar mocht ik wèl demonstreren.
Na een kwaad Twitterbericht waarin ik Renske Leijten en alle Twitteraars vertelde wat er was gebeurd ging ik op Het Plein staan. En wie kwam daar de hoofduitgang uit? Opnieuw diezelfde Ronald van Raak! Meteen vertelde ik wat er op het Binnenhof was gebeurd en hij vond dat, net als ik, heel vreemd. Hij vroeg me om een e-mail naar hem te sturen met mijn verhaal, dan zou hij gaan nakijken hoe het zat.
Even voor de goede orde: Ronald van Raak is woordvoerder binnenlandse zaken van de SP. Dat ik uitgerekend hem tegenkom vlak voor, en vlak na dit voorval, kan je gerust zien als een geschenk uit de Hemel.
Ook Karen Gerbrands van de PVV, die daarna aan kwam lopen, vond dat ik ten onrechte van het Binnenhof was weggestuurd. Zij liet haar solidariteit met #ZORGOMDEZORG zien door deze foto van me te maken:
Foto gemaakt door Karen Gerbrands van de PVV.

Foto gemaakt door Karen Gerbrands van de PVV.

Op Twitter is er veel commotie ontstaan over dit voorval en het laatste woord is hierover nog niet gezegd. Intussen hebben Ronald van Raak en ik e-mailcontact. Hij is aan het uitzoeken wat er aan de hand is. Ik wacht in spanning af wat daaruit gaat komen…
Door de voorvallen op Rotterdam CS en het Binnenhof is, mijns inziens, de indruk gewekt dat wij, chronisch zieken en gehandicapten in Nederland niet in de Openbare Ruimte mogen protesteren. Zelfs niet als enkelingen in een eenmansprotest! Het lijkt er sterk op dat de wet en de praktijk ieder hun eigen leven lijden. Dat is niets nieuws, maar desondanks een slechte zaak.
Gisteren, nog geen vijf minuten na het einde van de technische briefing en de hoorzitting over het PGB-debacle ging het brandalarm af in het Tweede Kamergebouw. Een oefening? Een technische storing? Ik weet het niet. Maar ik vond het, in deze barre tijden van het #pgbalarm wel erg symbolisch.
Met strijdbare groet,
Marion Altena.
P.S.: Heel hartelijk dank aan Twittergenoot Plesman (@APANO55), die naar Den Haag kwam om mij een hart onder de riem te steken. Hij maakte deze foto van mij en Justus, een prachtkerel die we op straat tegenkwamen:
Foto van Plesman (@APANO55 op Twitter).

Foto van Plesman (@APANO55 op Twitter).

Advertenties

2 Reacties

  1. info@advonice.nl

    Ha Marion,

    Complimenten voor deze keigoeie actie!

    Vooral omdat je hiervoor niet noodzakelijkerwijs zelf met je rolstoel op het Malieveld tussen de ME hoeft te gaan staan. Dat is wel een keertje leuk maar toch…..

    We hebben hier besloten om dit te blijven continueren zolang het debat zich voortsleept en zaken niet OK zijn.

    ‘k Dank de Lieve Heer op mijn blote knietjes, als die tenminste meewerken, voor mijn brede netwerk in zorg, welzijn, senioren- en nog veel meer cliëntbelangengebeuren.

    Hiervan komt flink wat bij de politiek terecht, ook in Den Haag. Gewoon blijven bestoken, als een soort mitrailleurvuur, zou ik zeggen. Dan voer je de druk op.

    Als jij nog snode plannen hebt…..misschien kunnen we krachten bundelen?

    Succes bij alles wat je doet, Yvonne Baas, Lisse

    30 mei 2015 om 12:07

    • Hoi Yvonne,

      He-le-maal geweldig dat jij door wilt blijven vechten! Ik kan niet anders dan precies hetzelfde doen,
      want Van Rijn, Schippers en Klijnsma zullen hoogstpersoonlijk over mijn chronisch zieke lijf moeten
      struikelen en klimmen voordat ze de Zorg nog verder af kunnen breken.

      Ik neem nu eerst wat dagen rust (hard nodig) en dan hoop ik weer op een nieuw idee te komen.
      Fijn dat je mee wilt denken en doen!

      Hartelijk dank voor je reactie!
      Marion.

      30 mei 2015 om 12:19

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s